Bir Ladino öyküsü: “Korason de la gramama”

Bir Ladino öyküsü “Korason de la gramama” Kulüp Dizisi yayınlandığı ilk günden beri izleyiciden büyük alkış aldı. Dönemin tüm ayrıntılarının özenle düşünüldüğü dizide kulağımıza hoş bir tını geldi, Ladino dilinin tınısı. Tıpkı Pascal Mercier’in “Lizbon’a...
Devamını oku

“Bir İstakozu Öldürmenin En İnsancıl Yolu”

“Bir İstakozu Öldürmenin En İnsancıl Yolu” Gerçekten nedir cinsel istismar? Sadece Türkiye’de mi zor bir kadın olmak? Tek kişilik bir oyunla nasıl anlatabilirsin, dünyadaki kadınların sessiz çığlığını. Sahnede ışıkların altında, dar bir alanda sıkışmış bir...
Devamını oku

Partnerinizle aşk haritanızı hazırladınız mı?

Çevremizde 50 yıllık evli bir çift gördüğümüzde bu kadar uzun bir ilişki nasıl yürütülür diye şaşırdığımız bir gerçek. Sizce neden şaşırıyoruz? Bu çift neden bu kadar özel ve her şeyden önemlisi bu işin sırrı ne?...
Devamını oku

Şiddete karşı çaresiz değilsiniz

Şiddetten yana değiliz ama yeri gelince iki tekme, bir tokat Saldırısı, kavgası, cinayeti bol bir ülke ve bunların acı sonuçlarını fazlasıyla yaşayan bir cins olarak en çok bilmemiz ve hatta kullanmamız gereken bir hak, savunma hakkı....
Devamını oku

Saç dökülmesinin önüne nasıl geçilir?

Mevsimsel saç dökülmesinin önüne sağlıklı beslenerek geçebilirsiniz… Güzellik değişken bir değerdir. Güzellik tanımlandığı zamana, topluma, yaşa, mesleğe, içinde bulunduğu sosyal ve psikolojik duruma göre değişenlik gösterir. Bununla birlikte değişik kültürlerde sanat ve modanın çok geniş...
Devamını oku

10 bin saatlik yolculuk

Başarıya ulaşmak için doğuştan gelen yeteneklerimiz mi yoksa çok çalışmak mı daha önemlidir? İkisi birden önemliyse aralarında ne gibi bir etkileşim vardır? Çok çalışan biri; yeteneğine güvenip az çalışan birinden daha başarılı olabilir mi? Başarılı olmak için...
Devamını oku

Altı kilo fazlası olan bir kadın ve altı kiloluk kedi metaforu

“Kim olursan ol, vermeyiz yerimizi”

Bizim evin hallerinden bahsedemiyorum çoktandır. Zor bu sıcaklarla yaşamak. E haliyle, güneşin altında keyif yapmak varken, geçemedim şu bilgisayarın başına. Fazla strese gerek yoktu. Hiç zorlamadım kendimi. Öylece çimlere bıraktım. Biz böyle mayışmışken, kıpır kıpır bir arkadaşı geldi bizimkinin. Üzerinde çivit mavisi kedi gözü gibi askılı, mini bir elbise. Neymiş Amerika’da yaşıyormuş. Tası tarağı toplayıp gitmiş. Bir şirketin yöneticisi.

Ben bizimkini bilirim, o bakışları da tanırım. Anlamsızca baktı suratına. İş başarısına sığınmış, zamanla yarışan, dediğim dedik bir kadın. Benim suratıma bile bakmadı. Konuştu da konuştu. Projeler, seyahatler… Ama anlarım ben bizimkinin bu bakışını. “Eeee, ne yani der o, “ Ama uzun yıllardır görmediği bu arkadaşına diyemedi işte. Ama boş boş baktı durdu. Sonra birden “en son ne zaman aşık oldun?” dedi.

Zaman yok, adam yok

Ay bizim o dimdik duran arkadaş bir yumuşadı, ama sonra hemen toparlandı. Sanki o rolden çıkmaması gerekiyormuş gibi. “yok şekerim, zaman yok, adam yok, kendimi de koşturmada epey bi bıraktım,” “Hah, konu geliyor estetiğe, “dedim. Sever bizimki, güzelliği. Bakımsızlığa hiç gelemez. Kiloya katlanamaz. Bu kez başladı ona tavsiyeleri, ben oraları hiç anlamam. Biz kedilerin botoksa, motoksa hiç ihtiyacı yok çok şükür. Oraları fazla dinlemedim. Şöyle bir gerindim yattığım yerde. Bizimki hemen “Eflatun” dedi, arkadaşına da beni, yani kedisini sevse der gibi bakış fırlattı. Ama kız oralı değil. Estetik konusu açılınca, “Eee haliyle Amerika’da bir iki kilo aldım,” Bizimki dayanamadı, doğruluk oklarını fırlatmaya başladı. “Bir iki mi, 6 kilo vermen lazım senin,” dedi. Kız “neee” diye bir çığlık attı. “Eee bu gider, bir daha da gelmez,” dedim. “Evet 6 kilo, bak Eflatun da 6 kilo” diye beni gösterdi. Ben orada bir yağ yığını gibi hissederken kendimi, bizimki yine rencide etti beni. Şimdi bu kız, bir Eflatun kadar kilo mu verecek?

Vermez, veremez de niye benzetme ben. Kız ilk defa bana dikkatle baktı. “Benim iki kedim var, fark ettin mi?” diye sordu bizimki. “aaa gerçekten sen söyleyince gördüm,” “Çünkü kendinle o kadar meşgulsün ki,” dedi bizimki. O derin konulara girmeyeceğim. Sonra bir şişe kırmızı şarap açıldı. Kızın hafiften ağladığını gördüm.

Sohbetlerle o kadar güzel, o kadar sıcak geldi ki ortam. Bizim salondaki koltuğa büzüştü bizim Amerikalı yönetici. Eee artık sıra Leyla’da. O da kendini gösterecek. Ben bir Yağ tulumu olarak sahneye çıktım. Olsun, versin kiloları. Beni hatırlayarak versin.

Leyla dedim, sabaha karşı bizim Leyla rahat durmamış, geçmiş tepesine miyav miyav, çünkü koltuğun ayakucu ona ait. Neyse ki, kız, hemen anlamış. Bacaklarını çekmiş kendine. Sabah anlatıyor bize. İçimden ne mi dedim, “dünyayı yönetsen de, biz kedileri yönetemezsin işte, hadi benim kadar kilo ver de gel…”

Eflatun
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
error: