Anne ve Yavrusunun Hesabı Kimden Sorulacak?

Milli Parkta vahşet: Bir anne ve yavrusunun hesabı kimden sorulacak?

Bazı haberler vardır, okursunuz ve geçemezsiniz. Bir cümle boğazınıza düğümlenir, öfkeniz göğsünüzde büyür, kelimeler yetersiz kalır. Ankara’da bir milli parkta anne ayının ve yavrusunun avcılar tarafından öldürüldüğü haberini okuduğumda hissettiğim tam olarak buydu.

Ankara’da bir milli parkta anne ayı ve yavrusunun avcılar tarafından öldürülmesi, yalnızca iki canın kaybı değil; koruma altındaki doğaya, yaşam hakkına ve insanlığın vicdanına vurulmuş bir darbedir. Bu vahşetin sorumluları kadar, buna göz yumanlar da hesap vermelidir.

Bir anne… Bir yavru… Ve ellerinde silah, karşılarında savunmasız iki canlı varken tetiğe basabilen insanlar…

Bunun adı avcılık değildir. Bunun adı spor değildir. Bunun adı, yaşam hakkına karşı işlenmiş bir vahşettir.

İnsan bir canlının hayatına son vermeyi kendinde nasıl hak görebilir? Bir yavrunun annesinin yanında öldürülmesinden nasıl bir tatmin duyabilir? Aklım almıyor!

İlahi adalete sığınıp, siz de aynı yerden vurulun diyorum.

Soruyorum, Ayıların doğada bir yeri, ekosistemde bir görevi, yaşamın devamlılığında bir katkısı var. Peki, doğaya silahla girip can almaktan başka bir şey yapmayanların bu dünyaya ne katkısı var?

Yaşamı çoğaltmayan, aksine can alan, korumayan, hiçbir canlıya merhamet göstermeyen bir anlayışın kendisini insanlıkla tanımlaması ne kadar mümkün?

Ve asıl öfkem, bu vahşetin bir milli parkta yaşanmış olmasına.

Hani milli parklar, doğanın insana teslim edildiği değil, insanın doğaya karşı sorumluluğunu hatırladığı alanlar ya, bir anne ve yavrusu öldürülürken koruma mekanizmaları nasıl işlemedi? Denetim nerede kaldı? Bu insanlar o alana nasıl girdi? Kim görevini yapmadı, kim göz yumdu?

Bu soruların cevabı verilmeden, sorumlular hesap vermeden vicdanımız rahat etmeyecek.

Unutmayın! Cezasızlık, yalnızca işlenen suçun üzerini örtmez; yeni suçlara da cesaret verir. Bugün iki canın hesabı sorulmazsa, yarın başka canlıların hayatı aynı vicdansızlığın hedefi olacaktır.

Ve yine unutmayın, bir anne ve yavrusunu öldürmek, yalnızca iki canı hayattan koparmak değildir. Bir yaşamın geleceğini, bir bağın devamını, doğanın kendi içindeki düzenini de yok etmektir.

Ne zaman öldürmek bu kadar kolay, hesap sormak bu kadar zor hale geldi?

Artık yalnızca üzülmek yetmiyor. Yalnızca sosyal medyada öfkeli birkaç cümle yazıp unutmak da yetmiyor. Herkes bu olayın takipçisi olmalı. Yetkililere ulaşmalı, CİMER üzerinden şikayetlerini iletmeli, sorumluların ortaya çıkarılması ve gerekli cezaların uygulanması için sesini yükseltmeli.

Çünkü sessizlik, suçun en büyük ortağıdır.

Bugün bir anne ayının ve yavrusunun çığlığına kulak tıkarsak, yarın doğanın bütün çığlıklarına sağırlaşırız. Bir canın yaşam hakkını savunmadığımızda, aslında kendi vicdanımızdan da bir parça eksiltiriz.

Hayvanların konuşamadığını sanıyoruz. Oysa onların sessizliği, bizim insanlığımızı sorgulayan en ağır cümledir.

Bir anne ve yavrusu öldürüldü. Doğa bir kez daha insanın hoyratlığına, merhametsizliğine, bitmek bilmeyen hükmetme arzusuna kurban edildi.

Şimdi soruyorum, siz de sorun!

Bu vahşetin hesabını kim verecek?

Vicdan, yalnızca insan için değil, nefes alan her canlı için vardır. Doğayı korumak bir tercih değil, insan olmanın sorumluluğudur.

Ve biz, bir anneyle yavrusunun ölümünü unutmayacağız. Unutturmayacağız. Hesabını soracağız.

Şimdi, E-Devlet üzerinden CİMER’e girin alttaki şikayet dilekçesini kopyalayıp yapıştırın. Anne ve yavrusu için adalet işlesin.
Unutma! Sessizlik bir gün sizi de boğar..

Sosyal medyada yayımlanan görüntülerde, koruma altındaki milli park sınırları içerisinde silahlı kişilerin dolaştığı ve bir anne ayı ile yavrusunun öldürüldüğü görülmektedir. Yaban hayatının korunması gereken bir alana ateşli silahla nasıl girilebildiğinin araştırılmasını istiyorum.

Olayın gerçekleştiği yerin ve görüntülerdeki kişilerin tespit edilmesini; sorumlular hakkında gerekli adli ve idari işlemlerin başlatılmasını talep ediyorum. Milli parkların ve koruma alanlarının denetiminin artırılmasını, benzer olayların tekrar yaşanmaması için gerekli önlemlerin alınmasını ve başvurumun sonucu hakkında tarafıma bilgi verilmesini saygılarımla arz ederim.

Sevgi ve merhametle kalın…

Derya Özkök

Paylaş

Son Yazılanlar

Dikenli Bahçemdeki Yabancı

Haftanın hiç değilse bir günü işleri bekletme, yolunda koy verme, bedenin- bendenin isteklerini dinleme, dillendirme zamanı olarak diğer günlerin arasına sıkışıp

Sinop’ta Tuzun, Denizin, Zamanın Hikâyesi

Lakerda: Karadeniz’den sofralara uzanan üç bin yıllık lezzet mirası Bazı şehirlerin ruhunu sokaklarında, bazılarının mimarisinde, bazılarının ise mutfağında bulursunuz. Sinop, ruhunu

Ormanın Sessizliğindeki Lezzetler

İyi bir yemek bazen yalnızca damağımızda iz bırakmaz. Bizi geçmişe götürür, unuttuğumuz tatları hatırlatır ve yaşadığımız coğrafyayla yeniden ilişki kurmamızı sağlar.

Bir Şehrin Hafızasında Yaşayan Geceler

Bazı şehirler vardır, geçmişlerini müzelerde değil, sokaklarında, binalarında ve insanların bir araya geldiği mekânlarda saklar. İstanbul da bu şehirlerin başında gelir.

Makine Kaydeder, İnsan Bekler

Bir adımı kayda geçiren makine, o adımı bekleyen insan (Bu yazı 20 yılın ardından yeniden umuda koşmamı sağlayan Pendik Medikal Park

Seramid kalbimizi riske mi atıyor?

Seramid takviyeleri cildimize iyi gelirken kalbimize zarar verebilir mi? Bilimsel araştırmalar ne söylüyor? Bir krem, bir serum, bir kutu kapsül… Kırışıklıkları