Dostlar, arkadaşlar, bir gülen yüze hasret kalanlar,
Bakın yağmur yağıyor, Ekim’de sokaktan başlıyor temizlik,
Sokakları süpüren kadın bugün süpürgesine dayanmış,
Okul bahçesinde şiir okuyan çocuğa bakıyordu. Güzel bir şiirdi duyduğum,
Hava güzeldi, dinleyenlerin yanı sıra, top oynayan çocuklar vardı.
Başlarında kimse yoktu, yine de bir öbek çocuk dikkatle dinliyordu. Biraz büyükçe, onat, üçüncü veya dördüncü sınıf öğrencisi olmalıydılar.
Güzel bir şiirdi söylenen, hava güzeldi, öğretmenler, şiirle çocukları yalnız bırakmışlardı, “Cumhuriyet diyordu, sesi gidip gelip “Cumhuriyet”.
Cümle kapısında bir yönetici, cebindeki neyse yokluyordu.
Çocuklar dinliyor ve dikiliyorlardı. Birkaç takım elbiseli ve top oynayana hava hoştu. Müdür tedirgindi, sözünü esirgemeyen biri gibi gelmişti herhalde daha bu yaşta, suçüstü bakışlarına herkes aşina olmalıydı.
O şimdi de “Mustafa Kemal” diye sesleniyor; uzaklardan haber getiren bir ulağın heyecanı ile mücadele günlerinin dizelerini döküyordu.
Bir öbek çocuk, bir yandan taşıyıp bayraklarını, atlarına binip çoktan koşmaya başlamışlardı. Göğsü inip kalkıyordu çocukların,
Çağırdıkça Mustafa Kemal’le titreşti soluduğumuz hava.
