Tiago Rech yalnız taraftar

Genç adam gönül verdiği, doğduğu kasabanın takımından bir süredir uzak kalmıştı. Çalıştığı şehre, eyaletin en büyük kulüplerinden birisiyle maç yapmak için geldiklerinde, tribünde yer alma fırsatını kaçırmadı. Elbette ki deplasman tribünündeydi. Renkdaşlarından ise başka bir gelen henüz yoktu. Tek başınaydı. “Olsun” dedi kendi kendine, “daha erken. Gelirler.”

“Maç akşam 9’da başlayacaktı ve ben de saat 8 gibi işten çıktım ve Santa Cruz tişörtümü ceketimin içine sokarak tek başıma, yürüyerek gittim çünkü etrafta çok sayıda Gremio taraftarı olacaktı ve ben de sorun çıksın istemedim.

Stadyuma vardığımda bizim taraf için ayrılan yere gittim ve bilet gişesine gidip Santa Cruz taraftarlarından herhangi birinin gelip gelmediğini sordum.

Bu maçtan 20 dakika önceydi.
Güvenlik hayır dedi ama daha erken olduğunu düşündüm, Santa Cruz’dan iki saat sürüyor, belki geç kalmışlardır diye düşündüm ve içeri girip oturdum, maçın başlamasını ve diğer taraftarların gelmesini bekledim.”

Gelmediler…

Genç adam maça dalmıştı. Rakip taraftarların onunla dalga geçmesi, laf atmaları sıklaşmıştı. Ama o sadece sahayı, maçı izliyordu. Gönül verdiği takım Santa Cruz do Sul küçük bütçeli, eyalet şampiyonalarında oynayan bir takımdı. Karşılarında ise ülke futbolunun önemli kulüplerinden birisi vardı. Yani aslında sonucu neredeyse önceden belli bir maçtı. Yine de futbol ve kulüp sevgisi, aidiyeti buydu işte. Sonuçtan bağımsız, katıksız bir sevgi…

İlk devrenin üçte biri biterken Santa Cruz ilk golü attı. Genç adamın mutluluğuna diyecek yoktu. Tek başına herkese karşıydı ve öne geçmişlerdi. “Ben de orada kutlama yapıyordum, yani biraz utanarak çünkü orada sadece ben vardım.”

O gün maçı Gremio 4-1 kazandı. Ancak genç adamın ve sevdiği kulübün kaderi dönülmez biçimde değişmişti. Herkes bu genç adamı konuşuyordu. Sosyal medya sayesinde dünya çapında tanınır olmuştu. Ve ileride kulübün başına geçerek kulüp tarihinin en büyük başarılarını yakalayacağından henüz haberi yoktu.

 

Santa Cruz do Sul, 1800’lü yıllarda Brezilya’nın güney eyaletlerine olan Alman göç dalgasının sonucunda oluşan bir kasaba. O kadar Alman etkisine sahip ki her yıl Oktoberfest dahi düzenleniyor. Bölgede futbolun iki büyük kulüp olan Gremio ve Internacional tarafından domine edildiği eyalette kendi küçük futbol takımlarının adı dahi anılmıyor.

Stadyumları yaklaşık 7.000 kişi alıyor ve sadece genellikle Ocak ayından Nisan ayına kadar süren yerel eyalet şampiyonasında oynuyorlar. Santa Cruz’daki çoğu insan önce büyük takımlardan birini, sonra da şehirlerindeki iki kulüpten birini (Santa Cruz ya da rakip Avenida) destekliyor.

Hikayemizin kahramanı olan genç adam, adıyla namıyla Tiago Rech “neden bilmiyorum ama Santa Cruz’a bağlandım” diyor. “Onlar benim ilk kulübümdü ve ergenlik dönemimin büyük bir parçasıydı. Küçük stadyumun atmosferini, insanların arkadaşlarını görmek ya da meşhur sosisli sandviçlerimizden yemek için oraya gitmesini hep sevmişimdir.”

Meşhur karşılaşmanın oynandığı 2012 yılında kahramanımız Porto Alegre’de gazeteci olarak çalışıyordu ve Santa Cruz, Gremio ile oynamaya geldiğindekesinlikle orada olacaktı. Oldu da…

“İlk birkaç gün çalışamadım. Kendimi kaybetmiştim. Her şey beni biraz şaşırttı. Üçüncü gün YouTube’a baktım ve videonun 500.000 kez izlendiğini gördüm. O noktada her şeyin başka bir boyut kazandığını anladım. Hayal ettiğimden daha büyüktü.”
Bu bağlılık görüntüsü onu kasabasında bir şöhrete dönüştürdü. “Sonrasında da Porto Alegre’de yaşamaya devam ettim ama Santa Cruz’a her döndüğümde insanlar yalnız taraftarın hikayesini konuşuyordu. Çok havalıydı.”

Çok daha fazlası olacaktı…

Rech 2013 yılında kulübün basın sorumlusu oldu. Kulübün durumu hızla kötüye gidiyordu. Giderek daha fazla sorumluluk almaya başladı. Ardından başkanlığa aday olması istendi. Henüz 27 yaşındaydı.

“Başka koşullar altında, muhtemelen bu kadar genç yaşta bu işi alamazdım” diyor. “Ama kulüp eyalet şampiyonasında birinci ligden düşmüştü ve yöneticiler taze kan zamanının geldiğini düşündüler.”

Arkadaşları ve ailesi bunun iyi bir fikir olduğunu düşünmüyorlardı. Herhangi bir işi yönetme deneyimi bile yoktu. Babası özellikle şüpheciydi. “Deli olduğumu söyledi,” diye gülüyor Rech.
2014 sezonuna üç ay kala nakit para bitmiş. Rech’in babası oyunculara ödeme yapabilmek için ona borç para vermek zorunda kaldı. Santa Cruz sezon sonuna kadar tökezledi, ancak işler o kadar kötüydü ki yöneticiler ertesi yıl kulübü tamamen kapatmayı tartışmaya başladılar.

“Finansal olarak tamamen çökmüştüm. Kredi kartıma pek çok şey yükledim; seyahat masrafları, otel faturaları ve benzeri. Başkanlık gönüllü bir pozisyon ve ben de gazeteciliği bırakmıştım. Birikimlerimle geçiniyor ve ailemin evinde yaşıyordum. Sonunda çok fazla borca girdim.
Depresyona girmiştim, çünkü işler umduğum gibi gitmemişti. Sonunda, bir daha asla bir futbol takımının yöneticisi olmak istemedim. Sadece taraftarlığa geri dönmek istedim. Tribünlerdeki Tiago olmaya.”

 

Rech birkaç yıl boyunca uzak kaldı. Borçlarını ödedi ve siyasette çalışmaya başladı. Yaşadığı sıkıntılara rağmen hikaye daha bitmemişti. Hatta henüz yeni başlıyordu “yalnız taraftar” için.

Santa Cruz 2018’de oynadığı her maçı kaybederek korkunç bir yıl geçirdi. Rech, “Şehirden bir gecede bir araya gelen bir grup rastgele adama karşı oynadıkları bir hazırlık maçını bile kaybettiler,” diyor. Yerel şampiyonanın üçüncü ligine düşmüşlerdi.

Yakın bir arkadaşı, ilk dönemindeki yanlışları düzeltmek için yeniden başkanlığa aday olması konusunda onu ikna etti. Kulübün kendisine ihtiyacı olduğunu düşünen Rech babasının fikrine danıştı.

“Kendini kaybetti,” diye hatırlıyor Rech, “beni bu fikirden vazgeçmeye ikna etmek için arabayı bir ağaca çarpabileceğini düşündüm. Ama içimde bu kez farklı olacağına dair bir his vardı.”

Rech birbirine sıkı sıkıya bağlı bir ekip kurdu. Kulüpten uzaklaşan taraftarları geri kazanmaya çalıştılar, sadece şehirden oyuncular seçtiler ve daha fazla aileyi maçlara gitmeye teşvik ettiler. Amaç kulübü yeniden kasabanın merkezi yapabilmekti.

“Sezonun ilk maçında 200 taraftar bekliyordum ama 1.000 taraftar vardı ve içeri girmek için kuyruklar vardı,” diye açıklıyor Rech. “O maç sırasında, sosis büfesine daha fazla sosis almak için dört kez süpermarkete gitmek zorunda kaldım. Maçı bile izleyemedim.”

2019 sezonu sahadaki sınırlı bir başarıya karşın bu kez daha sağlıklı bir banka bakiyesi ve borçsuz olarak sona erdi. 2020 sezonu Covid-19 salgını nedeniyle bir belirsizliklerle başladı, ancak Santa Cruz tarihinin en unutulmaz sezonu oldu: Eyaletin yıllık kupa yarışması olan Copa FGF’yi finalde Sao Jose’yi penaltılarla yenerek kazandılar.

Santa Cruz 2021’de eyalet şampiyonasının üçüncü ligini kazandı. 2022’de ise ikinci lig şampiyonluğunu kazanarak, düştükten on yıl sonra tekrar en üst lige terfi etti.

“Futbol taktiklerinden pek anlamam ama sanırım benim işim insanları bir araya getirmek, oyunculardan koça ve taraftarlara kadar herkesin burada olmak isteyeceği bir atmosfer yaratmaktı. Son üç yılda bu istikrarı yaratmayı başardık. Bu Santa Cruz’un yeniden bir kimliğe sahip olduğu anlamına geliyor.”

Rech bu üçüncü başarıda fiilen başkan değildi – belediye başkanlığındaki işine odaklanmak için geçen yıl istifa etti – ancak yoğun bir şekilde dahil olmaya devam ediyor. Şu anda yönetim kurulu başkan yardımcısı. Ve pazarlamadan sorumlu başkan yardımcısı. Ve sosyal medyanın başı.

“Her şey kulüp sevgisi için. 2018’de kulübün kapanması fikri beni de çok korkuttu. Bu beni gerçekten etkiledi. Kimse başkan olmak istemiyordu ve kulüp gerçekten tehlikeli bir durumdaydı. Kulübün bir şeyler kazanmasına ve eski haline dönmesine yardımcı olmak istedim.”

Günümüz dünyasında birçoğumuzda olan “ben tek başıma ne yapabilirim ki” bezginliğine karşın, gönülden bağlı tek bir kişinin neleri başarabileceğinin en güzel örneği Tiago Rech.

“Bence küçük kulüplerde, en büyük stadyumlarda oynayan büyük kulüplere kıyasla çok daha fazla romantizm var. Brezilya’da futbol kulüplerini işletmeye dönüştürmekle ilgili çok fazla konuşma var ama bence bu eğlenceyi bozacak. Santa Cruz’u ulusal şampiyonada görmeyi çok isterim ama aynı zamanda arkadaşlarınızla buluşabildiğiniz ve herkesin adınızı bildiği küçük bir kulübün havasını da kaybetmek istemiyorum. Bunu asla kaybetmek istemiyorum.

Her zaman Santa Cruz’un benim ilacım olduğunu söylerim. Zor anlarda bile beni depresyondan uzak tutuyor. Burada kendimi iyi hissediyorum.”

Kimbilir, belki bizler de o bağlılığı ve cesareti kendimizde bulduğumuzda dünya daha iyi bir yere dönüşebilir.

Behçet Üstün

 

Paylaş

Son Yazılanlar

Düğüm dizisi sabah kuşağını bombalamış!

Yeni polisiye dizimiz Düğüm hayırlı olsun.  Amazon Prime’da seyircisiyle buluşan ve yapımcılığını OGM Pictures’ın üstlendiği dizinin başrollerinde Bergüzar Korel, Caner Cindoruk ve Serkan Altunorak’ın yer

Şampiyonluk bağımlısı Yasemin Adar

Şampiyonluk her sporcu için önemlidir. İster en üst seviyede olun, isterseniz daha alt seviyedeki turnuvalarda. Şampiyon olmak, altın madalya almak bulunduğunuz seviyenin zirvesidir. Şimdi bir

Yüreğimden kuş bakışı…

Vesveseli balıklar gibi oradan oraya çırpıştırdığım işler, içinden çıkılmaz hale geldiğinde, renkli çaputların bağlandığı bir ağaca yaptığım düş yuvarına sığınıyorum. Renkli çaputlar fark edilmemi engelliyor,

Flowers Of Manchester…

Spor, milyonlarca insanı heyecanlandıran ve eğlendiren devasa bir dünya. Ancak sporun arkasındaki hikayeler her zaman mutlu sonla bitmiyor. Performansı en üst düzeye çıkarmak, kupalar kazanmak