İtaat etme, şikayet et!

Bir gün bir dost masasında, eşim ve ben tatlı sert tartışıyorduk, bunu gören bir dostumuz eşime, “İtaat et, rahat et” demişti... Ve tabi ki bu kadim söz, ilk kez duyan beni benden almıştı. Evet itaat...
Devamını oku

“Yüzleşme” kurumsal bir hafıza yoklaması

Yüzleşmek… Bu hayattaki en büyük, en zor bir o kadar da ayakları yere en sağlam basan kelime… Kolay telaffuz edilse de, iş uygulamaya geldiğinde insanı en büyük düşmanı olan kendi ile karşı karşıya getiren, hayat...
Devamını oku

Çağır arkadaşlarını, yazacağım işte

Kıskandım mı? Evet, hem de nasıl. Ben burada göbeğimi büyütürken, Japonya’da bir kedi kitap yazmış. Hem de öyle böyle değil. “Ben bir kediyim” isimli bir kitap. 576 sayfa. Kitap ne mi anlatıyor? Sevilmeyen, istenmeyen bir...
Devamını oku

İçimdeki hislerin en ham halini müzikle anlatıyorum

24 yıllık gazeteci Erdal Kaplanseren, pandemi döneminde hayatının rotasını müziğe çevirdi. “Kendimi yazarak, konuşarak ifade ediyorum ama içimdeki hislerin en ham halini müzikle anlatıyorum” diyen gazeteci ile müziğini konuştuk... “İstanbul” adını verdiğin bir albüm çıkardın....
Devamını oku

Kemik sağlığı nasıl korunur ve güçlendirilir?

Diyetisyenseniz danışanınızın sizin için en önemli bilgilerinden biri de boy bilgisi oluyor. Çünkü oranlama ve yüzdesel hesaplama yaparken boy faktörü önemli bir dilimi oluşturuyor.  Anamnez sırasında geçen diyaloglar arasında en sempatik cümlelerden biri de 20’li...
Devamını oku

Dağ Gorilleriyle Randevu

Büyük Yarık Vadisi üzerine kaleme almış olduğum bir önceki yazımda, Uganda, Kongo ve Ruanda’nın kesiştiği noktada yer alan, Virunga Volkanik Sıradağları’ndan ve bu bölgeye özgü endemik dağ gorillerinden kısaca bahsetmiştim. Afrika’da beni en çok etkileyen...
Devamını oku

Aşk aynı evin içinde yaşamayı kaldırır mı?

Geçtiğimiz haftalarda Fazıl Say ve Ece Dağıstan’ın evlilikleri ile ilgili yaptıkları “Ayrı evlerde yaşıyoruz ve sevgili gibiyiz” açıklamaları ortalığı ayağa kaldırdı. Aşkı evlilik kurumu ile çökerten tüm zihniyetler, koro halinde haykırdı…

“Ne münasebet efendim!”

“Aşk” çılgınca diye tanımlanan tüm fiziksel ve duygusal dalgalanmaların, hatta fırtınaların hayat bulmuş hali değil mi? Belki hep yarım hissettiğimiz bir yanımızı tamamlayan, tamamladığımız yanılgısını her zaman taşıyan bir hal.

Bu nedenledir ki aşık olduğumuz ve sonra da sevmeye başladığımız kadın ya da erkekle sonsuza kadar bir arada olmak isteriz. En azından tanışmanın ilk günleri, ayları… Yani, keşfedecek çok şeyin olduğu zamanlar için bu doğrudur ama gerçekten yaşamın içinde 24 saat olmasa da 13-14 saat aynı kişiyle burun buruna olmak aşkın doğasına ne kadar uygun sizce?

Sizi aşık eden gülümsemesi nereye kaçtı?

Mesela, sabah uyandığında somurtkan mısın, kahvaltıdan önce mutlaka kahve mi alırsın? Belki de yemekten hoşlandığınız şeyler, dinlediğiniz müzikler de farklı, örneğin o hep sanattan bahsediyor ve dünyanın içinde bulunduğu çekilmez durumdan, siz ise, sadece anın içinde kalmayı yeğliyorsunuz, bir süre sonra elinizdeki telefon bile ona batmaya başlayabilir ya da diş macununu ortadan sıkması sizi delirtebilir, hijyen onun için, sizin kadar önemli de olmayabilir, akşamları bir kadeh şarap içmek ve müzik dinlemek yerine belki de televizyondaki belgeselleri izlemek onun en büyük keyfidir. Siz, “Doğada keşfedecek çok şey var, paramın yettiğince dünyanın ücra köşelerine düzenlenen turlara katılırım” derken, o, tuttuğu takımın maçını izlemek ya da arkadaşlarıyla bir duble rakı içmek isteyebilir ki bu da en doğal hakkıdır tabii…

Yeni aşıklar tabii ki gülecek

Bu savların, yeni aşık olmuş bir çift için ne saçma olasılıklar olduğunu ben de çok iyi biliyorum ama çok değil, 1 yıl sonunda bunların gündeme geleceğini de… Hatta sizi aşık eden o gülümsemesi, dudaklarının kıvrıldığı nokta bile gözünüze batar hale gelebilir. Ne de olsa artık birbirinizi kaybedecek noktada değilsiniz, en azından acabalar yok, hatta artık belki bir arada yaşıyorsunuz. Hani hep bunu istemiştiniz ya… Onun gözlerine bakarak uyanmak ve kokusunu içinize çekerek uyumak ne büyük lüks… Sabah evden çıkıp, akşama yine aynı eve geleceğinizi biliyorsunuz ve bu müthiş bir güven sağlıyor ama o da ne, aşk nereye gitti? Aşk, keşfettiği yerde durabilen, güveni seven, bulunduğu noktada kalmayı, stabil olmayı kaldırabilen bir duygu değil ki…

Bir bilmecenin çözümsüz hali

Aşkın kendisi bir bilmece ve çözdüğünüzde geriye en iyi ihtimalle sevdiğiniz ve hala bu duyguyu korumaya çalışan bir ikili ya da tekli kalıyor ama o kadar. Çünkü bu, aşkı tanıyanlara yetecek bir duygu hali değil. Çünkü aşk, her anlamda kirli çamaşırları görmeyi kaldırmıyor…

Fazıl Say ve Ece Dağıstan açıklama yaptı ortalık yangın yerine döndü

Geçtiğimiz günlerde Fazıl Say’ın eşi Ece Dağıstan, evlendikleri halde birlikte yaşamadıklarını, hayatlarını ayrı evlerde sürdürdüklerini belirterek, “Biz sevgililiğe devam ediyoruz. Evlerimizi bile birleştirmedik. Ben Fazıl’a veya o bana, hâlâ sırt çantamızla gelip gidiyoruz.” demişti. Fazıl Say ise “Asla sıkılmayız. Ayrı evlerde yeni aşıklar gibi yaşıyoruz. Herkesin kendi işi, çalışması, hayatının bireyselliği var” sözleriyle eşinin düşüncesine katılmıştı. Onların bu açıklaması her ne kadar büyük tepki görse de aslında aşık olup evlenen ve hayatı sıradanlaşan herkesin içinden “Doğru” dediği bir şey olmalı. Çünkü birlikte yaşamak özlemenin ve merakın önünü tamamen kapatıyor. Oyunu kurallarına göre oynamanın herkesin kabulü olduğu günümüzde belki de açıklamanın bu kadar tepki görmesi bu nedenledir. Bir zamanlar röportaj yaptığım bir psikiyatrın söylediği gibi belkide aşık olduğumuzu düşündüğümüz insanların hayatlarına ipotek koyarak aslında onları hiç de sevmediğimiz, ilgimizi çekmeyen insanlar haline getiriyoruz.

Hala merak edeceğiniz ve onu görünce heyecanlanacağınız bir sevgiliniz olması hayal değil ki.

Füsun Saka

 

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
error: